رﺋﯿﺲ ﺳﺎﺑﻖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺷﯿﻤﯽ و ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺷﯿﻤﯽ اﯾﺮان ﺑﺎ ﺗﺄﮐﯿﺪ ﺑﺮ ﺿﺮورت ﺑﺎزﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ، ﺧﻮاﺳﺘﺎر ﻟﺰوم ﺑﺎزﻧﮕﺮی روﻧﺪ ﻃﻮﻻﻧﯽ و ﻗﻄﺮهﭼﮑﺎﻧﯽ ﺟﺬب اﻋﻀﺎی ﻫﯿﺌﺖ ﻋﻠﻤﯽ و ﻣﺤﺪودﯾﺖ ﭘﺬﯾﺮش داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن ﺗﺤﺼﯿﻼت ﺗﮑﻤﯿﻠﯽ ﺷﺪ
دکتر اﺣﻤﺪ ﺷﻌﺒﺎﻧﯽ در ﻣﺮاﺳﻢ ﺗﮑﺮﯾﻢ و ﻣﻌﺎرﻓﻪ رﺋﯿﺲ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺷﯿﻤﯽ و ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺷﯿﻤﯽ اﯾﺮان ﮐﻪ اﻣﺮوز ﭼﻬﺎرﺷﻨﺒﻪ ۷ ﻣﺮدادﻣﺎه در ﻣﺤﻞ اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺑﺮﮔﺰار ﺷﺪ، ﺑﺎ اراﺋﻪ ﮔﺰارﺷﯽ از ﻋﻤﻠﮑﺮد ﭼﻬﺎر ﺳﺎﻟﻪ ﺧﻮد، اﻇﻬﺎر ﮐﺮد: ﻫﻤﻪ اﻓﺘﺨﺎرات و دﺳﺘﺎوردﻫﺎی اﯾﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﺣﺎﺻﻞ ﺗﻼش اﻋﻀﺎی ﻫﯿﺌﺖ ﻋﻠﻤﯽ، ﭘﮋوﻫﺸﮕﺮان، ﮐﺎرﮐﻨﺎن و داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه اﺳﺖ و اﮔﺮ ﮐﺎﺳﺘﯽ ﯾﺎ ﻧﻘﺼﯽ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ آن را ﻣﯽﭘﺬﯾﺮم.
وی ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎی ﭼﻬﺎر ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺑﺮ ﭘﺎﯾﻪ زﯾﺮﺳﺎﺧﺖﻫﺎﯾﯽ ﺑﻨﺎ ﺷﺪه ﮐﻪ ﺑﻨﯿﺎنﮔﺬاران و ﻣﺪﯾﺮان ﭘﯿﺸﯿﻦ اﯾﺠﺎد ﮐﺮدهاﻧﺪ، از ﺑﻨﯿﺎنﮔﺬار ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه و رؤﺳﺎی ﭘﯿﺸﯿﻦ اﯾﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ ﻗﺪرداﻧﯽ ﮐﺮد.
اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﺎﻟﯽ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه از ۱.۹ ﻣﯿﻠﯿﺎرد ﺑﻪ ﺑﯿﺶ از ۱۱ ﻣﯿﻠﯿﺎرد تومان
رﺋﯿﺲ ﺳﺎﺑﻖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺷﯿﻤﯽ و ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺷﯿﻤﯽ اﯾﺮان ﺑﺎ ﺗﺸﺮﯾﺢ وﺿﻌﯿﺖ ﻣﺎﻟﯽ اﯾﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ در آﻏﺎز و ﭘﺎﯾﺎن دوره ﻣﺪﯾﺮﯾﺘﺶ، ﮔﻔﺖ: زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ در اواﺧﺮ ﺳﺎل ۱۴۰۰ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه را ﺑﺮﻋﻬﺪه ﮔﺮﻓﺘﻢ، ﻣﺎﻧﺪه ﺣﺴﺎب ﭘﺲ از ﮐﺴﺮ ﺑﺪﻫﯽﻫﺎ ﺣﺪود ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﺎرد و ۹۰۰ ﻣﯿﻠﯿﻮن تومان ﺑﻮد. در آن زﻣﺎن، ﺑﺪﻫﯽﻫﺎی اﻧﺒﺎﺷﺘﻪ، از ﺟﻤﻠﻪ ۹ ﺗﺮم ﺣﻖاﻟﺘﺪرﯾﺲ ﻫﻤﮑﺎران و ﻣﻄﺎﻟﺒﺎت ﺑﺎزﻧﺸﺴﺘﮕﺎن از ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﭼﺎﻟﺶﻫﺎی ﻣﺎﻟﯽ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽﺷﺪ.
دکتر ﺷﻌﺒﺎﻧﯽ اداﻣﻪ داد: اﻣﺮوز ﺑﯿﺶ از ۱۱ ﻣﯿﻠﯿﺎرد تومان ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﺎﻟﯽ در ﺣﺴﺎب ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه وﺟﻮد دارد و ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺪﻫﯽ ﺑﺎﻗﯽﻣﺎﻧﺪه ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺧﺮﯾﺪ دﺳﺘﮕﺎه رزوﻧﺎﻧﺲ ﻣﻐﻨﺎﻃﯿﺴﯽ ﻫﺴﺘﻪای (NMR) ۴۰۰ ﻣﮕﺎﻫﺮﺗﺰی اﺳﺖ.
وی ﺧﺮﯾﺪ اﯾﻦ دﺳﺘﮕﺎه را ﯾﮑﯽ از ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ دﺳﺘﺎوردﻫﺎی دوره ﻣﺪﯾﺮﯾﺘﯽ ﺧﻮد داﻧﺴﺖ و ﮔﻔﺖ: اﯾﻦ دﺳﺘﮕﺎه ﮐﻪ ارزش آن ﺑﯿﻦ ۴۰۰ ﻫﺰار ﺗﺎ ﯾﮏ ﻣﯿﻠﯿﻮن دﻻر اﺳﺖ، ﺑﺎ وﺟﻮد ﻣﺤﺪودﯾﺖﻫﺎی ﻧﺎﺷﯽ از ﺗﺤﺮﯾﻢ ﺑﻪ ﻣﺒﻠﻎ ۲۸،۲۷ ﻣﯿﻠﯿﺎرد تومان ﺧﺮﯾﺪاری، ﻧﺼﺐ و راهاﻧﺪازی ﺷﺪ.
وی اﻓﺰود: ﺑﺮای ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺑﺎر ﺗﻮاﻧﺴﺘﯿﻢ اﯾﻦ دﺳﺘﮕﺎه را از ﭼﯿﻦ ﺧﺮﯾﺪاری و ﺑﺪون ﻧﮕﺮاﻧﯽ از ﺗﺤﺮﯾﻢﻫﺎ وارد ﮐﺸﻮر ﮐﻨﯿﻢ. اﻣﺮوز اﯾﻦ دﺳﺘﮕﺎه ﺑﻪﺻﻮرت ﻓﻌﺎل در ﺣﺎل اراﺋﻪ ﺧﺪﻣﺎت اﺳﺖ و ﺷﺨﺼﺎً ﻧﯿﺰ از آن اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮده ام.
ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ ﻧﯿﺎزﻣﻨﺪ ﺑﺎزﻧﮕﺮی اﺳﺖ
رﺋﯿﺲ ﺳﺎﺑﻖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺷﯿﻤﯽ و ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺷﯿﻤﯽ اﯾﺮان ﺑﺎ ﺗﺄﮐﯿﺪ ﺑﺮ اﯾﻨﮑﻪ ﯾﮑﯽ از ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﻣﺸﮑﻼت ﻧﻈﺎم ﭘﮋوﻫﺸﯽ ﮐﺸﻮر، ﻧﺒﻮد ﺗﻌﺮﯾﻒ روﺷﻦ از ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎﺳﺖ، ﮔﻔﺖ: اﮔﺮ از اﻓﺮاد ﻣﺨﺘﻠﻒ درﺑﺎره ﻓﻠﺴﻔﻪ وﺟﻮدی ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ ﺳﺆال ﮐﻨﯿﺪ، ﻫﺮ ﮐﺲ ﭘﺎﺳﺦ ﻣﺘﻔﺎوﺗﯽ اراﺋﻪ ﻣﯽدﻫﺪ. اﯾﻦ در ﺣﺎﻟﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ اﻣﺮوز ﺑﯿﺶ از ﻫﺮ زﻣﺎن دﯾﮕﺮی ﺑﺎﯾﺪ ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ ﺑﺎزﺗﻌﺮﯾﻒ ﺷﻮد.
وی ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ اﯾﻨﮑﻪ ﺣﺪود ۷۵ درﺻﺪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎی اﯾﻦ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه در ﺣﻮزه ﻋﻠﻮم ﭘﺎﯾﻪ ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ اﺳﺖ، اﻇﻬﺎر ﮐﺮد: ﭘﮋوﻫﺸﮕﺮان ﻋﻠﻮم ﭘﺎﯾﻪ ﺑﺎﯾﺪ در ﻣﺮزﻫﺎی داﻧﺶ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﻨﺪ و ﺑﻪ ﮐﺸﻒ ﻧﺎﺷﻨﺎﺧﺘﻪﻫﺎی ﻃﺒﯿﻌﺖ ﺑﭙﺮدازﻧﺪ. ﻫﻤﺎنﮔﻮﻧﻪ ﮐﻪ دﮐﺘﺮ ﻣﻮﺳﻮی ﻣﻮﺣﺪی ﻧﯿﺰ اﺷﺎره ﮐﺮدﻧﺪ، ﭘﮋوﻫﺸﮕﺮ ﻋﻠﻮم ﭘﺎﯾﻪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻏﻮاﺻﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در اﻗﯿﺎﻧﻮس داﻧﺶ ﺑﻪ دﻧﺒﺎل ﮐﺸﻒ ﺣﻘﯿﻘﺖ ﻣﯽرود.
دکتر ﺷﻌﺒﺎﻧﯽ در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﺗﺄﮐﯿﺪ ﮐﺮد: اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻪ ﻣﻌﻨﺎی ﻓﺎﺻﻠﻪ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻋﻠﻮم ﭘﺎﯾﻪ از ﻧﯿﺎزﻫﺎی ﮐﺸﻮر ﻧﯿﺴﺖ. در ﻫﻤﯿﻦ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه، ﻃﺮحﻫﺎﯾﯽ اﺟﺮا ﺷﺪه ﮐﻪ ﺑﻪ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺻﻨﻌﺘﯽ رﺳﯿﺪه و ﻣﻮرد ﺣﻤﺎﯾﺖ وزارت ﻧﻔﺖ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﺳﺖ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻋﻠﻮم ﭘﺎﯾﻪ ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﻫﻤﺰﻣﺎن ﻫﻢ در ﻣﺮزﻫﺎی داﻧﺶ ﺣﺮﮐﺖ ﮐﻨﺪ و ﻫﻢ ﺑﻪ ﺣﻞ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﮐﺸﻮر ﮐﻤﮏ ﮐﻨﺪ.
وی اﻓﺰود: در ﺣﻮزه ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﻧﯿﺰ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه وﻇﯿﻔﻪ دارد ﻧﯿﺎزﻫﺎی ﺻﻨﻌﺖ را ﭘﺎﺳﺦ دﻫﺪ و ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ در ﺳﺎلﻫﺎی ﮔﺬﺷﺘﻪ ﻗﺮاردادﻫﺎی ﭘﮋوﻫﺸﯽ ارزﺷﻤﻨﺪ و ﭘﺮوژهﻫﺎی ﻣﻠﯽ ﻣﺘﻌﺪدی در اﯾﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ اﺟﺮا ﺷﺪه اﺳﺖ؛ ﺑﻪ ﮔﻮﻧﻪای ﮐﻪ ﺑﺮﺧﯽ اﻋﻀﺎی ﻫﯿﺌﺖ ﻋﻠﻤﯽ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه، از ﺟﻤﻠﻪ ﺗﻌﺪادی از ﺑﺎﻧﻮان ﭘﮋوﻫﺸﮕﺮ، ﻣﻮﻓﻖ ﺑﻪ اﺟﺮای ﻗﺮاردادﻫﺎﯾﯽ ﺑﻪ ﻣﺒﻠﻎ ۸۰ ﻫﺰار دﻻری ﺷﺪهاﻧﺪ.
رﺷﺪ درآﻣﺪﻫﺎی اﺧﺘﺼﺎﺻﯽ، اﺻﻼح ﺳﺎﺧﺘﺎرﻫﺎ و ﺗﻮﺳﻌﻪ زﯾﺮﺳﺎﺧﺖﻫﺎی ﭘﮋوﻫﺸﯽ
دکتر ﺷﻌﺒﺎﻧﯽ ﯾﮑﯽ از ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﺷﺎﺧﺺﻫﺎ در ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ را درآﻣﺪ اﺧﺘﺼﺎﺻﯽ داﻧﺴﺖ و اﻇﻬﺎر ﮐﺮد: در ﺳﺎل ۱۴۰۴ ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽ ﮐﺮده ﺑﻮدﯾﻢ درآﻣﺪ اﺧﺘﺼﺎﺻﯽ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺑﻪ ﺣﺪود ۷۰ درﺻﺪ ﺑﻮدﺟﻪ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺑﺮﺳﺪ. اﯾﻦ ﻫﺪف ﻧﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﻣﺤﻘﻖ ﺷﺪ، ﺑﻠﮑﻪ ﻋﻤﻠﮑﺮد ﻣﺎﻟﯽ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه از ﭘﯿﺶﺑﯿﻨﯽﻫﺎ ۱۵ درﺻﺪ ﻧﯿﺰ ﻓﺮاﺗﺮ رﻓﺖ.
وی ﺑﺎ ﺑﯿﺎن اﯾﻨﮑﻪ ﺷﺎﺧﺺ دوم در ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﺧﺪﻣﺎت رﻓﺎﻫﯽ اﺳﺖ، اداﻣﻪ داد: زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه ﮔﺮﻓﺘﻢ، ﮐﺴﺮی ﻣﻨﺎﺑﻊ وﺟﻮد داﺷﺖ و اﻣﮑﺎﻧﺎت رﻓﺎﻫﯽ ﺑﺴﯿﺎر ﻣﺤﺪود ﺑﻮد و ﺣﺘﯽ ﺑﺮای ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺑﺮﺧﯽ ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎی اوﻟﯿﻪ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻞ ﻣﻮاﺟﻪ ﺑﻮدﯾﻢ. از ﻫﻤﺎن اﺑﺘﺪا اﻋﺘﻘﺎد داﺷﺘﻢ اﮔﺮ ﻗﺮار اﺳﺖ از ﮐﺎرﮐﻨﺎن ﺣﻤﺎﯾﺖ ﺷﻮد، اﯾﻦ ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺻﺮﻓﺎً در ﻗﺎﻟﺐ ﭘﺮداﺧﺖﻫﺎی ﻧﻘﺪی ﺑﺎﺷﺪ. ﺑﺮ ﻫﻤﯿﻦ اﺳﺎس، ﺗﺄﻣﯿﻦ ﻏﺬای ﮔﺮم و ﺑﺎﮐﯿﻔﯿﺖ ﺑﺮای ﮐﺎرﮐﻨﺎن و داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن در دﺳﺘﻮر ﮐﺎر ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ. زﯾﺮا ﻣﻌﺘﻘﺪم ﻫﺮ ﻋﻀﻮ ﻫﯿﺌﺖ ﻋﻠﻤﯽ، ﮐﺎرﻣﻨﺪ و داﻧﺸﺠﻮ ﺑﺎﯾﺪ در ﻣﺤﻞ ﮐﺎر و ﭘﮋوﻫﺶ از ﯾﮏ وﻋﺪه ﻏﺬای ﻣﻨﺎﺳﺐ ﺑﺮﺧﻮردار ﺑﺎﺷﺪ. اﯾﻦ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ در ﺷﺮاﯾﻄﯽ اﺟﺮا ﺷﺪ ﮐﻪ ﮐﺸﻮر ﺑﺎ ﺗﻮرم ﺷﺪﯾﺪ و اﻓﺰاﯾﺶ ﭼﻨﺪ ﺑﺮاﺑﺮی ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎ روﺑﻪرو ﺑﻮد، اﻣﺎ ﺗﻼش ﮐﺮدﯾﻢ ﮐﯿﻔﯿﺖ ﺧﺪﻣﺎت رﻓﺎﻫﯽ ﺣﻔﻆ ﺷﻮد.
وی ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ از اﻓﺰاﯾﺶ ﺣﻤﺎﯾﺖﻫﺎی رﻓﺎﻫﯽ در ﺳﺎلﻫﺎی اﺧﯿﺮ ﺧﺒﺮ داد و ﮔﻔﺖ: در ﺳﺎل ۱۴۰۴ ﺣﺪود ۱۰ ﻣﯿﻠﯿﺎرد تومان ﺧﺪﻣﺎت و ﺣﻤﺎﯾﺖﻫﺎی ﻏﯿﺮﻣﺴﺘﻘﯿﻢ رﻓﺎﻫﯽ در اﺧﺘﯿﺎر ﮐﺎرﮐﻨﺎن ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ و در ﮐﻨﺎر آن، ﺑﺮای ﺑﻬﺒﻮد زﯾﺮﺳﺎﺧﺖﻫﺎی رﻓﺎﻫﯽ و ﺧﺪﻣﺎﺗﯽ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﻧﯿﺰ اﻗﺪاﻣﺎﺗﯽ اﻧﺠﺎم ﺷﺪ.
آﺳﯿﺐﺷﻨﺎﺳﯽ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه و اﺻﻼح آییﻦﻧﺎﻣﻪﻫﺎ
رﺋﯿﺲ ﺳﺎﺑﻖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺷﯿﻤﯽ و ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺷﯿﻤﯽ اﯾﺮان ﺑﺎ ﺑﯿﺎن اﯾﻨﮑﻪ ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ اﻗﺪام ﻣﺪﯾﺮﯾﺘﯽ او، آﺳﯿﺐﺷﻨﺎﺳﯽ وﺿﻌﯿﺖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺑﻮد، ﮔﻔﺖ: در ﻫﻤﺎن ﻣﺎهﻫﺎی ﻧﺨﺴﺖ، ﻣﺴﺎﺋﻞ و ﭼﺎﻟﺶﻫﺎی ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺑﻪﺻﻮرت ﻣﮑﺘﻮب ﺟﻤﻊﺑﻨﺪی و ﺑﺮای آنﻫﺎ راﻫﮑﺎر اراﺋﻪ ﺷﺪ.
وی اﻓﺰود: ﯾﮑﯽ از ﻣﻬﻢﺗﺮﯾﻦ ﻧﺘﺎﯾﺞ اﯾﻦ ﺑﺮرﺳﯽﻫﺎ، ﺿﺮورت ﺟﻮانﺳﺎزی اﻋﻀﺎی ﻫﯿﺌﺖ ﻋﻠﻤﯽ ﺑﻮد. در آن زﻣﺎن ﺣﺪود ۴۰ درﺻﺪ اﻋﻀﺎی ﻫﯿﺌﺖ ﻋﻠﻤﯽ ﺑﯿﺶ از ۲۰ ﺳﺎل ﺳﺎﺑﻘﻪ ﺧﺪﻣﺖ داﺷﺘﻨﺪ و ﻻزم ﺑﻮد زﻣﯿﻨﻪ ورود ﻧﯿﺮوﻫﺎی ﺟﻮان و ﻣﺴﺘﻌﺪ ﻓﺮاﻫﻢ ﺷﻮد.
ﻓﺮاﯾﻨﺪ ﺟﺬب ﻫﯿﺌﺖ ﻋﻠﻤﯽ در ﮐﺸﻮر ﻗﻄﺮهﭼﮑﺎﻧﯽ اﺳﺖ
دکتر ﺷﻌﺒﺎﻧﯽ ﺑﺎ اﻧﺘﻘﺎد از روﻧﺪ ﺟﺬب اﻋﻀﺎی ﻫﯿﺌﺖ ﻋﻠﻤﯽ اﻇﻬﺎر ﮐﺮد: ﻓﺮاﯾﻨﺪ ﺟﺬب در ﮐﺸﻮر ﻗﻄﺮهﭼﮑﺎﻧﯽ اﺳﺖ. اﯾﻦ ﻓﺮآﯾﻨﺪ ﺑﺴﯿﺎر ﻃﻮﻻﻧﯽ، ﭘﯿﭽﯿﺪه و زﻣﺎنﺑﺮ اﺳﺖ. اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع را ﺑﺎرﻫﺎ در ﺟﻠﺴﺎت ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺎ وزﯾﺮ ﻋﻠﻮم و ﻣﺴﺌﻮﻻن آﻣﻮزش ﻋﺎﻟﯽ ﻣﻄﺮح ﮐﺮدﯾﻢ، زﯾﺮا ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ ﺑﺮای اﻧﺠﺎم ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖﻫﺎی ﺧﻮد ﺑﻪ ﺟﺬب ﺑﻪﻣﻮﻗﻊ ﻧﯿﺮوﻫﺎی ﻣﺘﺨﺼﺺ ﻧﯿﺎز دارﻧﺪ. ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ درﺧﻮاﺳﺖ ﺟﺬب ۵ ﻧﻔﺮ را ﻣﻄﺮح ﮐﺮدﯾﻢ و در ﻧﻬﺎﯾﺖ ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﺟﺬب ﺷﺪ. ﺑﺎ وﺟﻮد اﯾﻨﮑﻪ ﻣﺸﮑﻞ ﻣﺎﻟﯽ در ﺟﺬب ﻧﺪاﺷﺘﯿﻢ.
اﻧﺘﻘﺎد از ﺑﺮﺧﯽ آییﻦﻧﺎﻣﻪﻫﺎی اﻋﻀﺎی ﻫﯿﺌﺖ ﻋﻠﻤﯽ
دکتر ﺷﻌﺒﺎﻧﯽ ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ اﺻﻼح آییﻦﻧﺎﻣﻪﻫﺎی داﺧﻠﯽ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﮔﻔﺖ: زﻣﺎﻧﯽ ﮐﻪ ﻣﺴﺌﻮﻟﯿﺖ اﯾﻦ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ را ﭘﺬﯾﺮﻓﺘﻢ، ﺑﺮای ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺑﺎر ﺑﺎ آییﻦﻧﺎﻣﻪﻫﺎﯾﯽ ﻣﻮاﺟﻪ ﺷﺪم ﮐﻪ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎﯾﯽ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﭼﺎپ ﻣﻘﺎﻟﻪ، اﺟﺮای ﻃﺮح ﭘﮋوﻫﺸﯽ و ﺣﺘﯽ ﺗﺮﺟﻤﻪ آﺛﺎر ﻋﻠﻤﯽ، ﻫﺮ ﯾﮏ ﺑﻪﺻﻮرت ﺟﺪاﮔﺎﻧﻪ ﻣﺒﻨﺎی ﭘﺮداﺧﺖﻫﺎی ﻣﺴﺘﻘﻞ ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺑﻮد؛ در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﭼﻨﯿﻦ روﯾﻪای در ﺑﺴﯿﺎری از ﻣﺮاﮐﺰ ﻋﻠﻤﯽ ﻣﻌﺘﺒﺮ دﻧﯿﺎ وﺟﻮد ﻧﺪارد.
وی اﻓﺰود: ﺑﺎ ﻫﻤﮑﺎری رؤﺳﺎی ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ و ﺣﻤﺎﯾﺖ وزارت ﻋﻠﻮم، اﺻﻼح اﯾﻦ آییﻦﻧﺎﻣﻪﻫﺎ آﻏﺎز ﺷﺪ و ﺑﺨﺶ ﻣﻬﻤﯽ از آن ﺑﻪ ﻧﺘﯿﺠﻪ رﺳﯿﺪ. ﺑﻪ اﻋﺘﻘﺎد ﻣﻦ اﯾﻦ اﺻﻼﺣﺎت، ﮔﺎم ﻣﺆﺛﺮی در ﺳﺎﻣﺎﻧﺪﻫﯽ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎی ﭘﮋوﻫﺸﯽ ﮐﺸﻮر ﺑﻮد.
ﺗﻼش ﺑﺮای ﻣﺘﻌﺎدل ﮐﺮدن ﻧﺴﺒﺖ اﻋﻀﺎی ﻫﯿﺌﺖ ﻋﻠﻤﯽ ﺑﻪ ﮐﺎرﻣﻨﺪ
رﺋﯿﺲ ﺳﺎﺑﻖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺷﯿﻤﯽ و ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺷﯿﻤﯽ اﯾﺮان ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ ﺳﯿﺎﺳﺖﻫﺎی ﺧﻮد در ﺣﻮزه ﻣﻨﺎﺑﻊ اﻧﺴﺎﻧﯽ ﮔﻔﺖ: در ﻃﻮل اﯾﻦ ﭼﻬﺎر ﺳﺎل ﺗﻼش ﮐﺮدﯾﻢ ﻧﺴﺒﺖ ﮐﺎرﮐﻨﺎن اداری ﺑﻪ اﻋﻀﺎی ﻫﯿﺌﺖ ﻋﻠﻤﯽ را ﻣﺘﻌﺎدل ﮐﻨﯿﻢ. ﺑﺎ وﺟﻮد درﺧﻮاﺳﺖﻫﺎ و ﻓﺸﺎرﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﺑﺮای اﺳﺘﺨﺪام ﻧﯿﺮو، ﺗﻨﻬﺎ ﺑﺮ اﺳﺎس ﻧﯿﺎز واﻗﻌﯽ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮی ﺷﺪ.
وی در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل ﺑﻪ وﺿﻌﯿﺖ ﻧﯿﺮوﻫﺎی ﻗﺮاردادی اﺷﺎره ﮐﺮد و اﻓﺰود: ۶۰ ﻧﻔﺮ از ﮐﺎرﮐﻨﺎن ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه از ﻣﺤﻞ درآﻣﺪﻫﺎی اﺧﺘﺼﺎﺻﯽ ﺣﻘﻮق درﯾﺎﻓﺖ ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ و ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺣﻘﻮق اﯾﻦ ﻫﻤﮑﺎران ﻫﻤﻮاره ﯾﮑﯽ از دﻏﺪﻏﻪﻫﺎی اﺻﻠﯽ ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﺑﻮد، اﻣﺎ ﺗﻼش ﮐﺮدﯾﻢ ﺣﺘﯽ در ﺷﺮاﯾﻂ دﺷﻮار ﻧﯿﺰ ﭘﺮداﺧﺖ ﺣﻘﻮق و ﻣﻄﺎﻟﺒﺎت آﻧﺎن ﺑﺎ ﻣﺸﮑﻞ ﻣﻮاﺟﻪ ﻧﺸﻮد.
اﯾﺠﺎد آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎه ﻣﺮﮐﺰی ﻣﻠﯽ ﺷﯿﻤﯽ و ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺷﯿﻤﯽ
دکترﺷﻌﺒﺎﻧﯽ ﺗﻮﺳﻌﻪ زﯾﺮﺳﺎﺧﺖﻫﺎی ﭘﮋوﻫﺸﯽ را از دﯾﮕﺮ اوﻟﻮﯾﺖﻫﺎی ﻣﺪﯾﺮﯾﺘﯽ ﺧﻮد ﻋﻨﻮان ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ: اﻋﺘﻘﺎد دارم اﮔﺮ ﻗﺮار ﺑﺎﺷﺪ ﯾﮏ آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎه ﻣﺮﮐﺰی ﻣﻠﯽ در ﺣﻮزه ﺷﯿﻤﯽ و ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺷﯿﻤﯽ اﯾﺠﺎد ﺷﻮد، ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻇﺮﻓﯿﺖ ﺑﺮای اﺳﺘﻘﺮار آن ﻫﻤﯿﻦ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه اﺳﺖ؛ زﯾﺮا ﻫﻢ ﻓﻀﺎی ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ ﻣﻨﺎﺳﺐ در اﺧﺘﯿﺎر دارد و ﻫﻢ اﻋﻀﺎی ﻫﯿﺌﺖ ﻋﻠﻤﯽ ﻣﺘﺨﺼﺺ و ﺗﺠﻬﯿﺰات ارزﺷﻤﻨﺪی در آن ﻣﺴﺘﻘﺮ ﻫﺴﺘﻨﺪ.
ﺗﺠﻬﯿﺰات ۳۰۰ ﻫﺰار دﻻری ﮐﻪ ﺑﻼاﺳﺘﻔﺎده ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ
وی اﻓﺰود: در اﯾﻦ دوره ﺗﻌﺪادی از ﺗﺠﻬﯿﺰات ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪای ﺑﺎ ﻗﯿﻤﺖ ۳۰۰ ﻫﺰار دﻻر ﮐﻪ ﺳﺎلﻫﺎ ﺑﻼاﺳﺘﻔﺎده ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ، دوﺑﺎره راهاﻧﺪازی ﺷﺪﻧﺪ و در اﺧﺘﯿﺎر ﭘﮋوﻫﺸﮕﺮان ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ. ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺎ ﻫﻤﮑﺎری ﺑﺨﺶ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﺗﺠﻬﯿﺰات ﺟﺪﯾﺪی ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻣﺠﻤﻮﻋﻪ اﺿﺎﻓﻪ ﺷﺪ ﺗﺎ ﺗﻮان آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻫﯽ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه اﻓﺰاﯾﺶ ﯾﺎﺑﺪ.
ﺑﻪ ﮔﻔﺘﻪ دکتر ﺷﻌﺒﺎﻧﯽ، ﻫﺪف از ﺗﻮﺳﻌﻪ آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎه ﻣﺮﮐﺰی ﺗﻨﻬﺎ اراﺋﻪ ﺧﺪﻣﺎت ﭘﮋوﻫﺸﯽ ﻧﺒﻮد، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪرﯾﺰی ﺷﺪه ﺑﻮد اﯾﻦ ﻣﺮﮐﺰ از ﻃﺮﯾﻖ اراﺋﻪ ﺧﺪﻣﺎت ﺗﺨﺼﺼﯽ ﺑﻪ داﻧﺸﮕﺎهﻫﺎ، ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ و ﺻﻨﺎﯾﻊ، ﺑﺨﺸﯽ از ﻫﺰﯾﻨﻪﻫﺎی ﺟﺎری ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه را ﻧﯿﺰ ﺗﺄﻣﯿﻦ ﮐﻨﺪ.
اﯾﺪه »ﺷﻬﺮ ﻣﺘﺎﻧﻮل« و ﺗﺄﮐﯿﺪ ﺑﺮ ﺗﺠﺎریﺳﺎزی ﭘﮋوﻫﺶ
رﺋﯿﺲ ﺳﺎﺑﻖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺷﯿﻤﯽ و ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺷﯿﻤﯽ اﯾﺮان ﯾﮑﯽ از ﻧﻤﻮﻧﻪﻫﺎی اﯾﻦ ﻫﻤﮑﺎری را ﺗﺪوﯾﻦ ﻧﻘﺸﻪ راه ﺗﻮﺳﻌﻪ زﻧﺠﯿﺮه ارزش ﻣﺘﺎﻧﻮل ﻋﻨﻮان ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ: در ﺟﺮﯾﺎن ﻣﺬاﮐﺮات ﺑﺎ ﻣﺪﯾﺮان ﺻﻨﻌﺖ ﭘﺘﺮوﺷﯿﻤﯽ، ﻋﻨﻮان ﮐﺮدم ارزش دﻻری ﮔﺎزی ﮐﻪ ﺑﺮای ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﺘﺎﻧﻮل اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽﮐﻨﯿﻢ، ﺑﯿﺸﺘﺮ از ارزش ﺻﺎدرات ﻣﺘﺎﻧﻮل اﺳﺖ. ﭼﻮن ﻣﺎ دوﻣﯿﻦ ﺗﻮﻟﯿﺪﮐﻨﻨﺪه ﻣﺘﺎﻧﻮل ﻫﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﻪ ﭼﯿﻦ ﺻﺎدر ﻣﯽﺷﻮد. ﺧﺎمﻓﺮوﺷﯽ ﻣﺘﺎﻧﻮل، ﻇﺮﻓﯿﺖﻫﺎی اﻗﺘﺼﺎدی ﮐﺸﻮر را ﻫﺪر ﻣﯽدﻫﺪ. ﺑﺮ ﻫﻤﯿﻦ اﺳﺎس، ﺑﺎ ﻣﺸﺎرﮐﺖ اﻋﻀﺎی ﻫﯿﺌﺖ ﻋﻠﻤﯽ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﮔﺰارش راﻫﺒﺮدی »ﺳﻨﺪ ﻣﺘﺎﻧﻮل« در ﺣﺪود ۵۰۰ ﺻﻔﺤﻪ ﺗﻬﯿﻪ ﺷﺪه ﮐﻪ ﻣﺴﯿﺮ ﺗﻮﺳﻌﻪ زﻧﺠﯿﺮه ارزش ﻣﺘﺎﻧﻮل را ﺗﺮﺳﯿﻢ ﻣﯽﮐﻨﺪ.
وی اﻓﺰود: در اﯾﻦ ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﺑﺮای ﻧﺨﺴﺘﯿﻦ ﺑﺎر ﻣﻔﻬﻮم »ﺷﻬﺮ ﻣﺘﺎﻧﻮل« ﻣﻄﺮح ﺷﺪ؛ ﺑﻪ اﯾﻦ ﻣﻌﻨﺎ ﮐﻪ ﺑﻪ ﺟﺎی ﺻﺎدرات ﻣﺎده اوﻟﯿﻪ، ﻣﺠﻤﻮﻋﻪای از ﺻﻨﺎﯾﻊ ﭘﺎییﻦدﺳﺘﯽ در ﮐﻨﺎر واﺣﺪﻫﺎی ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﺘﺎﻧﻮل ﺷﮑﻞ ﺑﮕﯿﺮﻧﺪ ﺗﺎ اﯾﻦ ﻣﺎده ﺑﻪ ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﺑﺎ ارزش اﻓﺰوده ﺑﺎﻻ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﻮد.
دکتر ﺷﻌﺒﺎﻧﯽ ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ ﻇﺮﻓﯿﺖ اﻗﺘﺼﺎدی اﯾﻦ ﺣﻮزه ﮔﻔﺖ: ﻣﺘﺎﻧﻮﻟﯽ ﮐﻪ اﻣﺮوز ﺑﺎ ﻗﯿﻤﺖ ﺣﺪود ۲۵۰ ﺗﺎ ۳۰۰ دﻻر ﺻﺎدر ﻣﯽﺷﻮد، ﻗﺎﺑﻠﯿﺖ ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﻣﺤﺼﻮﻻﺗﯽ را دارد ﮐﻪ ارزش آنﻫﺎ ﺑﻪ ﺣﺪود ﭘﻨﺞ ﻫﺰار دﻻر ﻣﯽرﺳﺪ. ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺻﻨﺎﯾﻊ ﭘﺎییﻦدﺳﺘﯽ ﻧﻪﺗﻨﻬﺎ درآﻣﺪ ارزی ﮐﺸﻮر را اﻓﺰاﯾﺶ ﻣﯽدﻫﺪ، ﺑﻠﮑﻪ زﻣﯿﻨﻪ اﯾﺠﺎد اﺷﺘﻐﺎل، ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻓﻨﺎوری و ﺷﮑﻞﮔﯿﺮی ﺷﺮﮐﺖﻫﺎی داﻧﺶﺑﻨﯿﺎن را ﻧﯿﺰ ﻓﺮاﻫﻢ ﻣﯽﮐﻨﺪ.
وی ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ ﺟﺎﯾﮕﺎه اﯾﺮان در ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﺘﺎﻧﻮل اﻇﻬﺎر ﮐﺮد: اﯾﺮان ﯾﮑﯽ از ﺑﺰرگﺗﺮﯾﻦ ﺗﻮﻟﯿﺪﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﻣﺘﺎﻧﻮل ﺟﻬﺎن اﺳﺖ و ﺑﺨﺶ ﻋﻤﺪه ﺗﻮﻟﯿﺪات ﮐﺸﻮر ﺑﻪ ﭼﯿﻦ ﺻﺎدر ﻣﯽﺷﻮد. در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ ﻣﯽﺗﻮان ﺑﺎ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬاری در زﻧﺠﯿﺮه ارزش، ﺳﻬﻢ ﺑﯿﺸﺘﺮی از ﻣﻨﺎﻓﻊ اﻗﺘﺼﺎدی اﯾﻦ ﺻﻨﻌﺖ را در داﺧﻞ ﮐﺸﻮر ﺣﻔﻆ ﮐﺮد.
رﺋﯿﺲ ﺳﺎﺑﻖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺷﯿﻤﯽ و ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺷﯿﻤﯽ اﯾﺮان ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ آﯾﻨﺪه ﺑﺎزار اﻧﺮژی ﮔﻔﺖ: ﺣﺘﯽ اﮔﺮ در ﺳﺎلﻫﺎی آﯾﻨﺪه ﻣﺼﺮف ﺳﻮﺧﺖﻫﺎی ﻓﺴﯿﻠﯽ ﮐﺎﻫﺶ ﯾﺎﺑﺪ، ﻣﺘﺎﻧﻮل ﻫﻤﭽﻨﺎن ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﯾﮑﯽ از ﺣﺎﻣﻞﻫﺎی ﻣﻬﻢ اﻧﺮژی و ﻣﺎده اوﻟﯿﻪ ﺻﻨﺎﯾﻊ ﺷﯿﻤﯿﺎﯾﯽ ﺑﺎﺷﺪ؛ از اﯾﻦ رو ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬاری در اﯾﻦ ﺣﻮزه، ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬاری ﺑﺮای آﯾﻨﺪه ﺻﻨﻌﺖ ﮐﺸﻮر اﺳﺖ.
ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺴﺘﺮ ﺷﮑﻞﮔﯿﺮی ﻓﻨﺎوری ﺑﺎﺷﻨﺪ
دکترﺷﻌﺒﺎﻧﯽ ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ ﺣﻤﺎﯾﺖ از ﺷﺮﮐﺖﻫﺎی ﻓﻨﺎور و داﻧﺶﺑﻨﯿﺎن ﻣﺴﺘﻘﺮ در ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه، ﮔﻔﺖ: در ﺑﺎزدﯾﺪ از واﺣﺪﻫﺎی ﻣﺨﺘﻠﻒ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﮐﺮدم ﺑﺴﯿﺎری از ﺷﺮﮐﺖﻫﺎی ﻧﻮﭘﺎ ﺑﺎ وﺟﻮد ﻣﺤﺪودﯾﺖ اﻣﮑﺎﻧﺎت، ﻇﺮﻓﯿﺖ ﻋﻠﻤﯽ و ﻓﻨﺎوراﻧﻪ ﺑﺴﯿﺎر ارزﺷﻤﻨﺪی دارﻧﺪ و ﻣﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﯽ در ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻓﻨﺎوری ﮐﺸﻮر اﯾﻔﺎ ﮐﻨﻨﺪ.
وی اﻓﺰود: ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ ﻧﺒﺎﯾﺪ ﺻﺮﻓﺎً ﻣﺤﻞ اﻧﺘﺸﺎر ﻣﻘﺎﻟﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ، ﺑﻠﮑﻪ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺑﺴﺘﺮی ﺑﺮای ﺷﮑﻞﮔﯿﺮی ﻓﻨﺎوری، ﺗﺠﺎریﺳﺎزی داﻧﺶ، ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺷﺮﮐﺖﻫﺎی داﻧﺶﺑﻨﯿﺎن و ﺣﻞ ﻣﺴﺎﺋﻞ ﮐﺸﻮر ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺷﻮﻧﺪ.
اﻧﺘﻘﺎد از ﻣﺤﺪودﯾﺖ ﭘﺬﯾﺮش داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن ﺗﺤﺼﯿﻼت ﺗﮑﻤﯿﻠﯽ
رﺋﯿﺲ ﺳﺎﺑﻖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺷﯿﻤﯽ و ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺷﯿﻤﯽ اﯾﺮان در ﺑﺨﺶ دﯾﮕﺮی از ﺳﺨﻨﺎن ﺧﻮد، ﻣﺤﺪود ﺷﺪن ﭘﺬﯾﺮش داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن ﺗﺤﺼﯿﻼت ﺗﮑﻤﯿﻠﯽ در ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ را ﯾﮑﯽ از ﭼﺎﻟﺶﻫﺎی ﻧﻈﺎم ﭘﮋوﻫﺸﯽ ﮐﺸﻮر داﻧﺴﺖ و ﮔﻔﺖ: ﻣﺘﺄﺳﻔﺎﻧﻪ ﺑﺮﺧﯽ از ﺗﺼﻤﯿﻢﮔﯿﺮان ﺑﺎ ﭘﺬﯾﺮش داﻧﺸﺠﻮ در ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ ﻣﺨﺎﻟﻒ ﻫﺴﺘﻨﺪ، در ﺣﺎﻟﯽ ﮐﻪ اﯾﻦ ﻧﮕﺎه ﺑﻪ اﻋﺘﻘﺎد ﻣﻦ درﺳﺖ ﻧﯿﺴﺖ.
وی اداﻣﻪ داد: ﺣﻀﻮر داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن ﮐﺎرﺷﻨﺎﺳﯽ ارﺷﺪ و دﮐﺘﺮی، ﻋﻼوه ﺑﺮ ﮐﻤﮏ ﺑﻪ اﺟﺮای ﻃﺮحﻫﺎی ﭘﮋوﻫﺸﯽ، ﺑﻪ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺮان ﺟﻮان، اﻧﺘﻘﺎل ﺗﺠﺮﺑﻪ و ﭘﻮﯾﺎﯾﯽ ﻣﺤﯿﻂ ﻋﻠﻤﯽ ﮐﻤﮏ ﻣﯽﮐﻨﺪ. ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ از اﺳﺘﺎدان ﺑﺮﺟﺴﺘﻪ، ﺗﺠﻬﯿﺰات ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ و ﭘﺮوژهﻫﺎی ﻣﻠﯽ ﺑﺮﺧﻮردارﻧﺪ و اﯾﻦ ﻇﺮﻓﯿﺖ ﺑﺎﯾﺪ در ﺧﺪﻣﺖ آﻣﻮزش ﭘﮋوﻫﺶﻣﺤﻮر ﻧﯿﺰ ﻗﺮار ﮔﯿﺮد.
دکتر ﺷﻌﺒﺎﻧﯽ ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ ﻣﺨﺎﻟﻔﺖ ﺑﺮﺧﯽ ﺑﺰرﮔﺎن ﺑﺎ ﭘﺬﯾﺮش داﻧﺸﺠﻮ در ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ ﮔﻔﺖ: ﻫﺪف از ﭘﺬﯾﺮش داﻧﺸﺠﻮ در ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ ﺗﺮﺑﯿﺖ ﻧﯿﺮوی اﻧﺴﺎﻧﯽ اﺳﺖ. ﺑﺮﺧﯽ ﻋﻨﻮان ﻣﯽﮐﻨﻨﺪ ﭼﺮا ﻣﺎ ۳.۵ ﻣﯿﻠﯿﻮن داﻧﺸﺠﻮ دارﯾﻢ. از اﯾﻦ ﺗﻌﺪاد داﻧﺸﺠﻮ ۲ ﻣﯿﻠﯿﻮن و ۹۰۰ داﻧﺸﺠﻮ در ﺑﺨﺶ ﺧﺼﻮﺻﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ و دوﻟﺖ ﺗﻨﻬﺎ ﻫﺰﯾﻨﻪ ۶۰۰ ﻫﺰار داﻧﺸﺠﻮ را ﭘﺮداﺧﺖ ﻣﯽﮐﻨﺪ.
وی ﺗﺄﮐﯿﺪ ﮐﺮد: ﻣﺤﺮوم ﮐﺮدن ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ از ﭘﺬﯾﺮش داﻧﺸﺠﻮی ﺗﺤﺼﯿﻼت ﺗﮑﻤﯿﻠﯽ، در واﻗﻊ ﻣﺤﺮوم ﮐﺮدن ﮐﺸﻮر از ﺑﺨﺸﯽ از ﻇﺮﻓﯿﺖ ﭘﮋوﻫﺸﯽ و آﻣﻮزﺷﯽ آنﻫﺎﺳﺖ و اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﺎﯾﺪ در ﺳﯿﺎﺳﺖﮔﺬاریﻫﺎی آﯾﻨﺪه ﻣﻮرد ﺑﺎزﻧﮕﺮی ﻗﺮار ﮔﯿﺮد.
ﺗﻮﺳﻌﻪ ﺧﺪﻣﺎت رﻓﺎﻫﯽ و ﺣﻤﺎﯾﺖ از ﭘﮋوﻫﺸﮕﺮان
رﺋﯿﺲ ﺳﺎﺑﻖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺷﯿﻤﯽ و ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺷﯿﻤﯽ اﯾﺮان ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﻪ اﻗﺪاﻣﺎت اﻧﺠﺎمﺷﺪه در ﺣﻮزه رﻓﺎﻫﯽ اﺷﺎره ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ: در ﮐﻨﺎر ﺗﻮﺳﻌﻪ زﯾﺮﺳﺎﺧﺖﻫﺎی ﭘﮋوﻫﺸﯽ، ﺗﺠﻬﯿﺰ ﺧﻮاﺑﮕﺎه داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن، راه اﻧﺪازی و ﺗﺠﻬﯿﺰ ﻣﻬﺪﮐﻮدک و ﺑﻬﺒﻮد ﺧﺪﻣﺎت رﻓﺎﻫﯽ ﮐﺎرﮐﻨﺎن ﻧﯿﺰ در دﺳﺘﻮر ﮐﺎر ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﻣﺤﯿﻂ ﻣﻨﺎﺳﺐﺗﺮی ﺑﺮای ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﻋﻠﻤﯽ اﻋﻀﺎی ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﻓﺮاﻫﻢ ﺷﻮد.
وی اﻓﺰود: اﻋﺘﻘﺎد دارم ﺗﻮﺟﻪ ﺑﻪ رﻓﺎه ﭘﮋوﻫﺸﮕﺮان و داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن، ﺑﺨﺸﯽ از ﺳﺮﻣﺎﯾﻪﮔﺬاری ﺑﺮای ارﺗﻘﺎی ﮐﯿﻔﯿﺖ ﭘﮋوﻫﺶ اﺳﺖ و ﻧﺒﺎﯾﺪ آن را ﺻﺮﻓﺎً ﯾﮏ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﺗﻠﻘﯽ ﮐﺮد.
ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﺑﺮﮔﺰاری ﻧﺸﺴﺖ ﻣﻠﯽ ﺑﺮای ﺑﺎزﺗﻌﺮﯾﻒ ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ
دکتر ﺷﻌﺒﺎﻧﯽ در اداﻣﻪ ﺳﺨﻨﺎن ﺧﻮد ﺑﺎر دﯾﮕﺮ ﺑﺮ ﺿﺮورت ﺑﺎزﻧﮕﺮی در ﺟﺎﯾﮕﺎه ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ در ﻧﻈﺎم آﻣﻮزش ﻋﺎﻟﯽ ﺗﺄﮐﯿﺪ ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ: ﺑﺴﯿﺎری از ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎی ﮐﺸﻮر در دﻫﻪﻫﺎی ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ و در ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﺗﺄﺳﯿﺲ ﺷﺪﻧﺪ ﮐﻪ داﻧﺸﮕﺎهﻫﺎ ﻋﻤﺪﺗﺎً ﺑﺮ آﻣﻮزش ﻣﺘﻤﺮﮐﺰ ﺑﻮدﻧﺪ و ﻇﺮﻓﯿﺖ ﻣﺤﺪودی ﺑﺮای اﻧﺠﺎم ﭘﮋوﻫﺶﻫﺎی ﺗﺨﺼﺼﯽ و ﺗﺮﺑﯿﺖ داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن ﺗﺤﺼﯿﻼت ﺗﮑﻤﯿﻠﯽ داﺷﺘﻨﺪ.
وی اﻓﺰود: اﻣﺮوز ﺷﺮاﯾﻂ ﮐﺎﻣﻼً ﺗﻐییﺮ ﮐﺮده اﺳﺖ. داﻧﺸﮕﺎهﻫﺎ از ﻧﻈﺮ ﻇﺮﻓﯿﺖ ﭘﮋوﻫﺸﯽ و ﺗﻌﺪاد داﻧﺸﺠﻮﯾﺎن ﺗﺤﺼﯿﻼت ﺗﮑﻤﯿﻠﯽ رﺷﺪ ﭼﺸﻤﮕﯿﺮی داﺷﺘﻪاﻧﺪ؛ ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻻزم اﺳﺖ ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ ﻧﯿﺰ ﻣﺘﻨﺎﺳﺐ ﺑﺎ ﻧﯿﺎزﻫﺎی ﺟﺪﯾﺪ ﮐﺸﻮر ﺑﺎزﺗﻌﺮﯾﻒ ﺷﻮد.
رﺋﯿﺲ ﺳﺎﺑﻖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺷﯿﻤﯽ و ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺷﯿﻤﯽ اﯾﺮان اﻇﻬﺎر ﮐﺮد: ﺿﺮوری اﺳﺖ وزارت ﻋﻠﻮم، ﺷﻮرای ﻋﺎﻟﯽ اﻧﻘﻼب ﻓﺮﻫﻨﮕﯽ و ﺳﺎﯾﺮ ﻧﻬﺎدﻫﺎی ﺳﯿﺎﺳﺖﮔﺬار ﺑﺎ ﻣﺸﺎرﮐﺖ ﻣﺪﯾﺮان ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ، اﺳﺘﺎدان و ﺻﺎﺣﺐﻧﻈﺮان، درﺑﺎره آﯾﻨﺪه اﯾﻦ ﻣﺮاﮐﺰ ﻋﻠﻤﯽ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺟﻤﻊﺑﻨﺪی ﻣﺸﺘﺮک ﺑﺮﺳﻨﺪ.
وی ﭘﯿﺸﻨﻬﺎد ﮐﺮد: ﻧﺸﺴﺘﯽ ﻣﻠﯽ ﺑﺎ ﺣﻀﻮر ﻣﻮاﻓﻘﺎن و ﻣﻨﺘﻘﺪان ﺑﺮﮔﺰار ﺷﻮد ﺗﺎ ﻓﻠﺴﻔﻪ وﺟﻮدی، ﻣﺄﻣﻮرﯾﺖﻫﺎ و ﺟﺎﯾﮕﺎه ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎهﻫﺎ در ﻧﻈﺎم ﻋﻠﻢ و ﻓﻨﺎوری ﮐﺸﻮر ﻣﻮرد ﺑﺮرﺳﯽ ﻗﺮار ﮔﯿﺮد.
اﺻﻼح آئینﻧﺎﻣﻪﻫﺎ و ﺳﺎزوﮐﺎرﻫﺎی ﻣﺪﯾﺮﯾﺘﯽ
دکتر ﺷﻌﺒﺎﻧﯽ ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ اﻗﺪاﻣﺎت اﻧﺠﺎمﺷﺪه در ﭼﻬﺎر ﺳﺎل ﮔﺬﺷﺘﻪ ﮔﻔﺖ: ﺑﺨﺸﯽ از ﻓﻌﺎﻟﯿﺖﻫﺎی اﯾﻦ دوره ﺑﻪ اﺻﻼح ﺳﺎﺧﺘﺎرﻫﺎی ﻣﺪﯾﺮﯾﺘﯽ و آییﻦﻧﺎﻣﻪﻫﺎی داﺧﻠﯽ اﺧﺘﺼﺎص داﺷﺖ و ﺗﻼش ﺷﺪ ﻣﻘﺮراﺗﯽ ﮐﻪ ﻣﺎﻧﻊ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﭘﮋوﻫﺸﯽ ﺑﻮدﻧﺪ، اﺻﻼح ﺷﻮﻧﺪ.
وی ﺗﺼﻮﯾﺐ آئینﻧﺎﻣﻪ ﺳﺎﻋﺖ ﻣﻮﻇﻔﯽ اﻋﻀﺎی ﻫﯿﺌﺖ ﻋﻠﻤﯽ، اﺻﻼح ﺑﺮﺧﯽ آییﻦﻧﺎﻣﻪﻫﺎی ﭘﮋوﻫﺸﯽ، اﯾﺠﺎد ﺳﺎزوﮐﺎرﻫﺎی ﺗﺸﻮﯾﻘﯽ، ﺗﻮﺳﻌﻪ ﮔﺮﻧﺖﻫﺎی ﭘﮋوﻫﺸﯽ و ﺗﻘﻮﯾﺖ ﻫﻤﮑﺎریﻫﺎی ﺑﺮونﺳﺎزﻣﺎﻧﯽ را از ﺟﻤﻠﻪ اﻗﺪاﻣﺎت اﻧﺠﺎمﺷﺪه در اﯾﻦ دوره ﻋﻨﻮان ﮐﺮد.
رﺋﯿﺲ ﺳﺎﺑﻖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺷﯿﻤﯽ و ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺷﯿﻤﯽ اﯾﺮان اﻓﺰود: اﻓﺰاﯾﺶ درآﻣﺪﻫﺎی اﺧﺘﺼﺎﺻﯽ، ﺗﻮﺳﻌﻪ ﻗﺮاردادﻫﺎی ﭘﮋوﻫﺸﯽ، ﮔﺴﺘﺮش ﺧﺪﻣﺎت آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻫﯽ، راهاﻧﺪازی ﺗﺠﻬﯿﺰات ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ، ﺗﻘﻮﯾﺖ ارﺗﺒﺎط ﺑﺎ ﺻﻨﻌﺖ و ﺣﻤﺎﯾﺖ از ﺷﺮﮐﺖﻫﺎی داﻧﺶﺑﻨﯿﺎن، ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻫﻤﮑﺎری ﻫﻤﻪ اﻋﻀﺎی ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺑﻮد و اﯾﻦ دﺳﺘﺎوردﻫﺎ ﺣﺎﺻﻞ ﺗﻼش ﯾﮏ ﻓﺮد ﻧﯿﺴﺖ.
ﭘﯿﮕﯿﺮی ﻣﻄﺎﻟﺒﺎت ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه و ﭘﺮوژهﻫﺎی ﻧﯿﻤﻪﺗﻤﺎم
دکتر ﺷﻌﺒﺎﻧﯽ در اداﻣﻪ ﺑﻪ ﺑﺮﺧﯽ ﭘﺮوﻧﺪهﻫﺎی ﻧﯿﻤﻪﺗﻤﺎم ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﻧﯿﺰ اﺷﺎره ﮐﺮد و ﮔﻔﺖ: ﯾﮑﯽ از ﻣﻮﺿﻮﻋﺎﺗﯽ ﮐﻪ ﻫﻤﭽﻨﺎن ﺑﺎﯾﺪ ﭘﯿﮕﯿﺮی ﺷﻮد، ﻣﻄﺎﻟﺒﺎت ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺧﺮﯾﺪ ﺑﺮﺧﯽ ﺗﺠﻬﯿﺰات آزﻣﺎﯾﺸﮕﺎﻫﯽ اﺳﺖ.
وی ﺑﺎ اﺷﺎره ﺑﻪ ﻗﺮارداد ﺧﺮﯾﺪ ﯾﮑﯽ از دﺳﺘﮕﺎهﻫﺎی ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﮔﻔﺖ: در ﺟﺮﯾﺎن ﺑﺮرﺳﯽ اﺳﻨﺎد ﻣﺸﺨﺺ ﺷﺪ ﻣﯿﺎن ﻗﺮارداد اﺻﻠﯽ و ﻣﺘﻤﻢ آن اﺧﺘﻼﻓﺎﺗﯽ وﺟﻮد دارد و اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع از ﻃﺮﯾﻖ ﻣﺮاﺟﻊ ﻗﺎﻧﻮﻧﯽ ﭘﯿﮕﯿﺮی ﺷﺪه اﺳﺖ.
رﺋﯿﺲ ﺳﺎﺑﻖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺷﯿﻤﯽ و ﻣﻬﻨﺪﺳﯽ ﺷﯿﻤﯽ اﯾﺮان ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺮ ﺿﺮورت ﭘﯿﮕﯿﺮی ﻣﻄﺎﻟﺒﺎت ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺳﺎﺑﻖ ﭘﮋوﻫﺸﮕﺎه ﺗﺄﮐﯿﺪ ﮐﺮد و ﺧﻮاﺳﺘﺎر اداﻣﻪ اﯾﻦ روﻧﺪ از ﺳﻮی ﻣﺪﯾﺮﯾﺖ ﺟﺪﯾﺪ ﺷﺪ.
